Łukasz Pilip w lesie

O mnie

Piszę o ludziach, których łatwo przeoczyć. Tropię zwierzęta, które łatwo źle zrozumieć.

Wychowałem się na Pojezierzu Drawskim. Dorastałem w jego lasach i do dziś w nich chodzę. Jestem absolwentem Polskiej Szkoły Reportażu.

Publikuję w ogólnopolskich mediach: w „Newsweeku Psychologii”, „Wysokich Obcasach”, „Dużym Formacie” i magazynie „Pismo”. Moje reportaże tłumaczono na angielski, niemiecki i rosyjski, a publikowano mnie też w szwajcarskim „Reportagen”, gdzie drukowała m.in. Oriana Fallaci. Tekst „Izabela Dłużyk. Pani od ptaszków” znalazł się w finale True Story Award, w ścisłej czwórce kategorii Storytelling, spośród blisko tysiąca prac z całego świata.

Napisałem trzy książki, w tym „Podwórko bez trzepaka”, lekturę uzupełniającą w roku szkolnym 2026/2027. Więcej na stronie Książki.

Wilki zacząłem tropić, bo są niezrozumiane podobnie jak ludzie, o których piszę: każdy ma o nich zdanie, mało kto je zna. Od lat chodzę ich tropami, nagrywam je fotopułapkami i opowiadam o nich na prelekcjach i spacerach. Tropię wyłącznie etycznie: bez zbliżania się do nor i legowisk, bez ujawniania miejsc.

Nagrody i wyróżnienia
2026
Finał True Story Award, kategoria Storytelling
Reportaż „Izabela Dłużyk. Pani od ptaszków” w ścisłej czwórce finalistów spośród blisko 1000 zgłoszeń z całego świata.
2026/27
Lektura szkolna
„Podwórko bez trzepaka” na liście lektur uzupełniających.
2020
Nagroda dziennikarska im. Zygmunta Moszkowicza
Zwycięzca III edycji za reportaż „Dom przy Zielonej” w „Piśmie”; rok wcześniej wyróżnienie za „Nie mów mamie, że umieram” w „Wysokich Obcasach”.
2018 · 2021
Dwukrotny laureat Festiwalu Wrażliwego
Nagroda Główna w kategorii „Twórca Szczególnie Wrażliwy” (2018) oraz I miejsce w kategorii reportaż prasowy (2021) za „Wychowałam dziewiętnaścioro dzieci”.